W 2018 roku Xiaomi wprowadziło wsparcie dla kodeka audio LDAC w smartfonach z Androidem 8.0 Oreo (MIUI opartym na Oreo), co realnie poprawiło jakość bezprzewodowego dźwięku i zbliżyło Bluetooth do odsłuchu przewodowego.

Aktualizacja najpierw pojawiła się w wersjach deweloperskich MIUI, a następnie w stabilnych wydaniach. Pozwoliła ona na transmisję z bitrate’em do 990 kbps, co do dziś pozostaje jednym z najwyższych poziomów jakości wśród kodeków Bluetooth.

Czym jest LDAC i dlaczego zrewolucjonizował Bluetooth?

LDAC to stratny kodek audio opracowany przez Sony w 2015 roku i zintegrowany z Android Open Source Project od wersji Oreo (Android 8.0).

W odróżnieniu od standardów takich jak SBC (do ~328 kbps) czy AAC, LDAC umożliwia transmisję do 990 kbps i obsługuje dźwięk w jakości 24-bit/96 kHz (w niektórych implementacjach także 32-bit/96 kHz). To certyfikowany standard Hi-Res Wireless Audio, który świetnie współpracuje z bezstratnymi plikami FLAC.

LDAC działa w trzech trybach: 330 kbps, 660 kbps i 990 kbps, automatycznie dostosowując się do jakości połączenia (zakłócenia, odległość). W ustawieniach deweloperskich Androida (Opcje programistyczne > Kodek audio Bluetooth) można wymusić najwyższy bitrate, choć system często obniża go dla stabilności.

Porównując LDAC z innymi popularnymi kodekami, różnice wyglądają następująco:

Kodek Maks. bitrate Głębokość/próbkowanie Zalety Wady
SBC 328 kbps 16-bit/48 kHz Uniwersalny, domyślny Niska jakość
AAC ~250 kbps 16-bit/48 kHz Dobry na iOS, nieprzewidywalny na Androidzie Wysokie opóźnienia na Androidzie
aptX 352 kbps 16-bit/48 kHz Niskie opóźnienia Tylko Qualcomm
aptX HD 576 kbps 24-bit/48 kHz Wyższa jakość niż aptX Ograniczona kompatybilność
LDAC 990 kbps 24/32-bit/96 kHz Najbliżej hi-res, w AOSP Wymaga kompatybilnego sprzętu, wrażliwy na zakłócenia

LDAC przewyższa aptX HD pod względem bitrate’u, ale ustępuje w opóźnieniach, dlatego jest mniej idealny do gier i wideo, za to doskonały do muzyki bezstratnej.

Wsparcie LDAC w Xiaomi na Androidzie Oreo – jak to wyglądało w praktyce?

Xiaomi, znane z dopracowanych aktualizacji, dodało LDAC w wersjach deweloperskich MIUI na bazie Oreo, zapowiadając stopniowe wdrożenie do stabilnych wydań dla modeli takich jak Mi Mix 2S, Redmi Note 5 czy starsze flagowce.

Doniesienia MyDrivers wskazywały, że wszystkie smartfony Xiaomi z Oreo otrzymają LDAC, co było ukłonem w stronę wymagających słuchaczy. W praktyce po sparowaniu kompatybilnych słuchawek (np. Sony WH-1000XM2) kodek przełączał się automatycznie, a społeczności xiaomi.eu i inne fora potwierdzały integrację z AOSP. Wdrożenie było jednak stopniowe – najpierw trafiało do popularnych modeli, gdy rynek przechodził na Androida 9 Pie.

Wymagania sprzętowe i programowe – co musisz mieć?

Aby skorzystać z LDAC na urządzeniu Xiaomi, potrzebujesz następujących elementów:

  • Smartfon Xiaomi z Androidem 8.0 Oreo+ – wsparcie w MIUI startowało w wydaniach deweloperskich, później trafiło do wersji stabilnych;
  • Słuchawki lub głośnik Bluetooth z LDAC – np. Sony (seria WH-1000XM, h.ear on), wybrane modele innych producentów z certyfikatem Hi-Res; rozwiązanie nie działa z iPhone’ami (brak LDAC);
  • Pliki audio wysokiej jakości – najlepiej bezstratne (np. FLAC); kompresje stratne, w tym MP3 320 kbps, nie wykorzystają pełnego potencjału;
  • Odpowiednie ustawienia – włącz opcje deweloperskie (Ustawienia > O telefonie > dotknij 7× numer kompilacji), a następnie wybierz w Bluetooth preferowany kodek LDAC.

W aplikacji Xiaomi Earbuds LDAC pozwala przełączać częstotliwości 44,1 kHz i 48 kHz, przy czym wyższe wartości (88,2/96 kHz) mogą być ograniczone przez implementację gestów lub ustawienia urządzenia.

Problemy i ograniczenia w praktyce

Mimo szerokiego wsparcia, nie zawsze wszystko działa idealnie. Najczęściej zgłaszane kwestie to:

  • Automatyczne przełączanie – na niektórych modelach (np. Redmi Note 11) LDAC widnieje w opcjach, ale połączenie wraca do aptX lub SBC, co zwykle wynika z implementacji producenta;
  • Kompatybilność urządzeń – użytkownicy raportowali, że w parach z Sony WH-1000XM2 czy Bose QC35 system bywał uparty i pozostawał przy SBC/AAC zamiast LDAC;
  • Stabilność połączenia – w ruchu lub przy zakłóceniach środowiskowych bitrate automatycznie spada do 660/330 kbps;
  • Różnice między modelami – nie wszystkie, zwłaszcza tańsze urządzenia, oferują pełne i stabilne wsparcie LDAC mimo Androida Oreo+.

Na Androidzie AAC bywa gorsze od SBC z uwagi na zaniżony bitrate i opóźnienia, co dodatkowo podkreśla wartość LDAC w ekosystemie Google. LDAC wymaga kompatybilnego stacku Bluetooth i licencji, jednak w telefonach Xiaomi (często z układami Qualcomm Snapdragon) pozostaje szeroko dostępny.

Aktualny status w 2026 roku – czy LDAC nadal ma sens?

LDAC jest standardem w Androidzie od Oreo i pozostaje obecny w większości smartfonów Xiaomi z MIUI/HyperOS, w tym w nowszych liniach (np. seria 14).

W erze aptX Adaptive, LHDC (częsty w Xiaomi/Huawei) oraz Bluetooth LE Audio (LC3) LDAC wciąż jest popularny dzięki integracji w AOSP i szerokiej kompatybilności urządzeń Sony. Dla miłośników hi-res na starszych Xiaomi z Oreo to nadal prosty sposób na odświeżenie odsłuchu bez kabli.

Dla kogo LDAC w Xiaomi? Przede wszystkim dla osób słuchających bezstratnych plików (np. FLAC) na słuchawkach z wyższej półki. Przy serwisach streamingowych lub plikach MP3 zysk bywa subtelny. Aby sprawdzić działanie: sparuj słuchawki, wejdź w Opcje programistyczne i monitoruj bitrate; w razie problemów zaktualizuj MIUI lub przetestuj ROM deweloperski.

Decyzja Xiaomi z 2018 roku pokazała, że dopracowane oprogramowanie potrafi wycisnąć maksimum z AOSP, czyniąc nawet tańsze smartfony konkurencyjnymi w audio.